آینده صنعت دارو در صورت رفع تحریم ها

توسط در اخبار سپتامبر 15, 2019

یک تحلیل گر بازار سرمایه با بررسی شرایط گذشته و حال صنعت دارو، آینده این صنعت که دومین صعنت سود آور دنیا بشمار می رود را تحلیل کرد.

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، روزگاری نه چندان دور، ابن سینا، زکریای رازی، جابر ابن حیان و لقمان حکیم، هر یک به تنهایی بر قله های علم دارو و پزشکی در این مرز و بوم حکمرانی می کردند ولی بعد از گذشت چندین دهه، گردی از آن همه پیشروی در این علم دیده نمی شود و جز نامشان بر روی کارخانه های تولیدی اثری بر جای نمانده است. نزدیکی به پایان مهلت مقرر و جمع شدن 7 کشور در ژنو برای گرفتن تصمیمی نهایی در مورد ادامه فعالیت های هسته ای ایران و رفع تحریم ها، بهانه ای شد برای مرور آن چه بر صنعت داروسازی کشور در این برهه گذشته است.

در میان صنایع مختلف در دنیا، صنعت دارو بعد از نفت، گاز و پتروشیمی، دومین صنعت سودآور بوده که این موضوع به خودی خود اهمیت این صنعت را بیان می کند. موقعیت صنعت داروسازی متفاوت از سایر صنایع با فناوری پیشرفته است. توسعه این صنعت بیشتر از سایر صنایع تابع تحقیقات نوآورانه، سرمایه گذاری و مقررات دولتی است.

صنعت داروی کشور با توجه به ماهیت استراتژیک آن از اهمیت ویژه ای نیز برخوردار است. مصرف دارو در ایران بالاست به طوری که هر ایرانی در سال 340 عدد دارو مصرف می کند . به عبارتی حدود یک دارو در روز . ایران از این نظر دومین مصرف کننده در آسیا و بیستمین در دنیا است. متوسط تجویز تعداد دارو در هر نسخه توسط پزشکان در دنیا حدود 2 قلم داروست در حالی که این مقدار در ایران معادل 3.5 قلم دارو است .

90 تولید کننده دارو، 123 وارد کننده (30 وارد کننده تک نسخه ای)، 30 پخش کننده و 10 هزار داروخانه زنجیره تأمین دارو در کشور را بر عهده دارند. فعالیت د‌ارویی د‌ر کشور به د‌و قسمت تولید‌ و وارد‌ات د‌ارو تقسیم می‌شود به طوری که‌ 96 درصد داروهای کشور، تولید داخل و فقط 4 درصد آن وارد می شوند و این در حالی است که 55 درصد ارزش ریالی بازار د‌اروی ایران را تولید‌ د‌ارو تشکیل می‌د‌هد‌ و مابقی آن به وارد‌ات اختصاص د‌ارد‌.

شروع تحریم ها، آغازی شد برای بحرانی جدید در صنعت دارو که به شدت اقشار مختلف جامعه را با چالشی جدید روبرو کرد. صنعت داروی ایران ظاهراً به صورت مستقیم در معرض تحریم‌های بین‌المللی قرار ندارد، اما به دلیل خودداری اکثر کشورهای غربی از معامله با بانک‌های ایرانی به علت ریسک ناشی از بلوکه شدن پول، خریداران مواد اولیه دارویی با مشکل گشایش اعتبارهای بازرگانی مواجه‌ شدند.

حدود دو سوم مواد اولیه شرکت های تولیدی وارداتی است که پس از تحریم ها از چین و هندوستان وارد کشور می شوند. علاوه بر مواد اولیه، واردات داروهای خاص نظیر داروهای بیماران سرطانی و هموفیلی نیز به تاخیر افتاد تا سوداگران قاچاق این بار به صنعت دارو تمایل بیشتری نشان دهند. طبق آمار، قاچاق دارو سال 92 معادل 4.5 میلیارد تومان و سال 93 معادل 11 میلیارد تومان برآورد شده است.

علاوه بر هزینه های تحمیل شده به گروه های دارویی، در بخش نقل و انتقال پول و محدودیت های ناشی از تحریم ها، درخواست کل مبلغ محموله به صورت نقدی قبل از تحویل اقلام از طرف تولیدکنندگان بار دیگری را بر دوش شرکت های تولیدی و در نهایت بر مردم تحمیل کرد. کاهش درآمد ارزی نیز باعث ایجاد مشکلاتی در زمینه واردات اقلامی از داروها و در نتیجه محدود شدن این اقلام در بازار شد. همه این موارد را که در کنار کاهش قدرت خرید مردم قرار دهیم، فشار بیش از پیش این تحریم ها بر روی اقشار مختلف جامعه و بخصوص ضعیف را مشاهده می کنیم که چاره ای جز تحمل ندارند.

در صورت رفع این تحریم ها به نظر می‌رسد هزینه نقل و انتقال پول کاهش یافته و همچنین د‌ر موارد‌ی بانک‌ها روند‌ انتقال پول را تسهیل کنند، هزینه های تامین مواد اولیه و اقلام دارویی وارداتی کاهش یافته و پس از مدت ها تحمل، افرادی که مجبور به خریداری اقلام دارویی هستند، طعم کاهش هزینه ها را بچشند. به نظر نمی رسد در مقطع فعلی دارو سازان بزرگ جهان اجازه سرمایه گذاری در کشور را داشته باشند ولی اگر این امر محقق گردد، کمترین اثر آن کاهش قیمت داروها در بازار رقابتی و افزایش کیفیت تولید و همچنین انتقال تکنولوژی روز دنیا خواهد بود که امیدواریم این امر به زودی محقق گردد.

حال پس از چندین سال، همه نگاه ها و به خصوص بیماران نیازمند به داروهای خاص به وین و ظریف دوخته شده تا شاید در سرمای تحریم، بهاری دیگر را تجربه کنند. 

انتهای پیام

رضا اسمعیل زاده – کارشناس و تحلیل گر بازار  سرمایه

منبع: روزنامه فرصت امروز

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *